ERCAN KERMAN /
METAL YORGUNLUĞU
06 Ağustos 2018 Pazartesi, 06:00

Son zamanlarda siyasette kullanılan “Metal yorgunluğu” deyimini bildiğim kadarıyla açmak istiyorum.

Laboratuvarlarda bir metalden 1 cm2 çapında 1 metre boyunda bir çubuk asılır. Ucuna yavaş yavaş ağırlık artırılarak asılır. Kaç kilogramda deforme olursa, yani 1 metrelik boyu biraz uzarsa o metalin çekeri o kadar demektir. Örneğin yeni imal edilmiş bir demir çubuğun çekeri 440 kilogramdır.  441 kilogram asıldığında demir çubuk uzar, şekli bozulur. Aynı demir çubuk üretimden sonra hiç kullanılmayıp bir kenarda bekletilse bile 10-15 yıl sonra çekerinin düştüğü gözlemlenmiştir. Bunu araştıran bilim insanları yeni üretilmiş çubukta elektrom mikroskobuyla bakıldığında moleküler dizilimde düzgün olduğunu gözlemlemişlerdir. Aynı çubuğa 10 yıl sonra bakıldığında moleküler dizilimde deformasyonlara rastlanılmıştır.

Bu konunun siyasette nasıl kullanıldığıyla ilgili yorumlara girmek istemiyorum.

İnsanlığın yakın tarihinde yaşanmış ve hala yaşanmaya devam eden “Evrim Teorisi” polemiği güzel bir örnektir. Darvin’in yayınlamak dahi istemediği, yıllarca geciktirdiğ teorisi, sonradan hayatın diğer alanlarına da uygulanarak tartışmalara sebep olmuştur.

Düşünürsek “Kriminoloji” yani “Suç biliminde” dahi iklime, bölgelere göre farklılıklar gözlemlenmektedir. Sıcak ülkelerde suç daha ziyade cana karşı, soğuk bölgelerde daha ziyade mala karşı işlenmesi gibi…

Söylemeye çalıştığım bilimsel gelişmeler toplumlarda davranış değişikliklerine sebep olmaktadır.  Nasıl ki bir nehrin içindeyseniz, aynı suyla iki kere yıkanamazsınız. Çünkü su akmaktadır. Zaman da devamlı aktığı için olaylar birbirine benzese de aynı değildir.

“Metal yorgunluğu” deyim olarak siyasete bile girdiyse yaşadığımız baş döndürücü gelişmelerden sonra çocuklarımızın bizi kuzu kuzu dinlemelerini beklememeliyiz. Onlar bizden daha hızlı düşünmeye alıştılar. Uzun ve yorucu çalışmalardan sıkılmaları normaldir.

Bizler, yani 1950-1960 arası doğanlar bizden öncekilerle de, bizden sonrakilerle de ilgilenmek zorunda bırakıldık.  Bırakıldık diyorum, çünkü büyük annem beni severken “Evladım bana bakacak” diye severdi.

Sosyal Sigortalar kurumları henüz fazla gelişmediğinden o misyonu da bize yüklemişlerdi. Yaşlılarımızla ilgilendik.

Çocuklarımızla, hatta torunlarımızla da ilgilenmek zorunda kaldık. Peki ne ara yaşadık?

Orası belli değil…

Gürültü patırtı arasında yılların nasıl geçtiğini anlayamadık.

Her şeye rağmen, tatlı bir metal yorgunluğu içinde olsak da mutluyuz.

Görevini yapmış insanların huzuruyla yaşıyoruz.

Ne mutlu bizlere.

Kalın sağlıcakla…

    BU HABERE YAPILAN YORUMLAR
    YORUM YAZ
Adınız :
E-mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik Kodu
:

 
Copyright ©
Yenigün Ofset Gazete ve Matbaa Tesisleri Mumcular Sk. (Eski itfaiye karşısı) No: 16/B EDİRNE
0 284 225 27 57 - 212 77 55
xx